Het wielerseizoen tot nu toe

Beste King, KOM-jager, wielerliefhebber en sympathisant,

Na een goede maand komen we weer met een nieuwe update.  We zijn bijna aan de helft van het wielerseizoen. Juni is het traditionele rustmoment voor veel wielrenners die de sport combineren met hogere studies. Ook wij hebben drie renners met examens in onze rangen. Om solidair te zijn met hen, drukken we even op de spreekwoordelijke pauzeknop en blikken we terug op onze eerste seizoenshelft.

Plichtsbewust hielden we de uitslagen bij (zie pdf voor het overzicht). Iedere maandag publiceerden we die intern op onze Strava-blog, om de onderlinge betrokkenheid te vergroten en in te spelen op het eergevoel van de renners. We nuanceren dit meteen: een uitslag vertelt niet altijd het volledige verhaal. Koers is, in mijn ogen, een ploegsport waarbij renners hun individuele kansen opofferen voor de potentiële winst van een ploegmaat met hogere winstkansen. Ook pech is een factor die we niet mogen onderschatten; blessures hielden verschillende renners weken, tot zelfs maanden, langs de kant. Wel kunnen we uit de eerste maanden lessen trekken en is er een duidelijkere identiteit voor de Kings zichtbaar. Een King laat zich opmerken en geeft niet op.

De cijfers

We beginnen met enkele cijfers (van de seizoensstart op 1 maart tot en met het moment van schrijven 12 juni). We begonnen het seizoen met 17 renners, waarvan er 12 zonder zorgen konden starten aan het wielerjaar. Door blessures maakten Gerald, Jonas Goeman en ikzelf pas later ons (weder)optreden. JB en Wesley namen binnen het team coördinerende taken op zich en konden zich pas in een latere fase volledig focussen op hun sportieve prestaties. Met ons allen spelden we maar liefst 175 keer een rugnummer op in de 14 weken die het seizoen tot nu toe telt. Dat betekent dat er dit voorjaar meer dan 175 keer een Kings-shirt heeft meegestreden in het peloton.

De club behaalde in deze periode 15 officiële podiumplaatsen, waaronder een provinciale titel (ook contentcreator Liam kroonde zich tot kampioen, al komt hij uit voor Hubo-Scott CT).

🥇 1ste plaats: Wesley in Merchtem (1 mei)

🥇 1ste plaats: Jonas Goeman in Oordegem (14 mei)

🥇 1ste plaats: Rutger in Rijkevorsel (24 mei)

🥇 1ste plaats: Rutger in Arendonk (25 mei)

🥇 1ste plaats: Rutger in Linter (30 mei)

🥇 1ste plaats (Titel): Rutger -> Provinciaal Kampioen Limburg Tijdrijden (10 april)

🥇 1ste plaats (Titel): Liam -> Provinciaal Kampioen Oost-Vlaanderen u23 (11 april)

🥈 2de plaats: Jens in Moorslede-Slypskapelle (28 maart)

🥈 2de plaats: Niels Vandyck in WAOD Kallo (11 april)

🥈 2de plaats (Titel): John in Zolder -> WAOD Kampioen van Limburg (30 mei)

🥈 2de plaats: Rutger in Vorselaar (31 mei)

🥉 3de plaats: Jens in Haringe (8 maart)

🥉 3de plaats: Rutger in GP Affligem (26 april)

🥉 3de plaats: Jens in Wodecq (14 mei)

🥉 3de plaats: Rutger in Geraardsbergen-Moerbeke (15 mei)

🥉 3de plaats: Rutger in de Visegrad 4 - GP Tsjechië (6 juni)

Zeven overwinningen

Zoals eerder in deze nieuwsbrief aangegeven, is het begin moeilijk indien de seizoensstart een beetje gemist wordt. We starten meermaals te passief of het was nog zoeken hoe we het best konden samenwerken. Op 1 mei kwam, na enkele podiumplaatsen, de verlossing door bezieler Wesley himself. Na een zeer dominante teamprestatie werden die dag de (eventuele) twijfels weggenomen.

Het was toen dat het echt begon te klikken en de 'Kings-identiteit' vorm kreeg. We hebben het vertrouwde, lokale model van ‘Thielemans-Merchtem CT’ achter ons gelaten om voluit voor iets nieuws te gaan. Ondanks het duidelijke profiel van het nieuwe project was die overgang nog niet volledig doorgedrongen. Het is een team waar iedereen op hetzelfde niveau staat, hetzelfde materiaal heeft en we met z’n allen de lat hoog leggen. Voor de digitale poot willen we opvallen door verhalen te creëren en te beleven.

Die omschakeling vroeg echter om een andere mindset. Het werd duidelijk dat de nieuwe omgeving, met haar specifieke ambities en werkwijze, niet voor iedereen als een tweede thuis voelde. Voor Niels Vandyck en Jeff bleek de klik met dit nieuwe Kings-project er onvoldoende te zijn. Na een constructief gesprek hebben we in onderling overleg besloten om uit elkaar te gaan. We danken beiden voor hun inzet en het waardig verdedigen van de teamkleuren. Het was een eerlijk besluit en hielp de andere ploegmaats om de definitieve mentale shift te maken naar het nieuwe project. De neuzen staan in dezelfde richting.

Het toeval wil dat sindsdien de overwinningen binnengehaald werden. Twee weken later mocht Jonas Goeman de handen in de lucht steken. In het doorregende Oordegem klopte hij zijn twee medevluchters van ‘Shifting Gears CT’. Na een operatie in de wintermaanden en de lange weg terug is het een mooie beloning.

We noteren verschillende overwinningen voor Rutger Wouters. Zijn trein is vertrokken! Hij droeg de druk van het kopmanschap met verve. In de GP Affligem, een sterke nationale interclub, behaalde hij een derde plaats nadat hij in de tang werd genomen door twee renners van ‘De Cock-Mannavital-Van Mossel’. De ploegleiding was niet alleen tevreden over de winst van de voorbije weken, maar vooral over de manier waarop: Rutger won door simpelweg de beste te willen zijn. Dat straalt af op de rest van de ploeg.

Ook verdient Jens een speciale vermelding. Hij behaalde ons allereerste podium op de weg in Haringe op 8 maart en bleef nadien constant presteren. Nochtans sukkelde ook hij enkele weken met de gezondheid. Jens verzamelde gedurende het hele voorjaar talloze dichte ereplaatsen (zoals een 4de, 7de, 10de, 11de, 12de, 14de plek) en toonde zo week na week dat een overwinning voor hem in de lucht hangt.

Enkele weetjes

Andere leuke weetjes zijn onder andere dat de combinatie van Maxim en Jelle hét vaste koppel van de ploeg is dat elkaar zowel aan de start als in de uitslag het vaakst tegenkwam. 1 mei was onze drukste dag met 13 renners aan de start. Ook het PK te Ottergem mocht ons in grote getale ontvangen met acht starters. Niet toevallig twee koersen waarbij de volledige omkadering ook kwam opdagen om te supporteren.

Rutger stond het vaakst aan de start, maar liefst 17 keer, gevolgd door Jens met 16 startschoten. Jelle is een stille maar verdienstelijke derde met 15 wedstrijddagen. We houden geen rekening met de graveldiscipline of de internationale avonturen van Jonas De Schampheleire en Niels Verdijck omdat dit niet op of in het materiaal van onze partners gebeurde (Scott-fietsen op de weg of Decca-ploegkledij als gastrenners in Benin).

Als we puur naar de harde cijfers in de uitslagen kijken, springt er één dag met stip uit als de collectieve baaldag van het voorjaar: zondag 17 mei. In De Moeren Classic (IC I NAT), een loodzware semiklassieker waar de ploeg massaal de strijd moest staken. Jan wist als enige, na een lange inhaalrace, de finish te bereiken op een 51^ste plek. Jens en ik maakten verkeerde keuzes qua bandendruk voor de weersomstandigheden, terwijl Siebe en Jonas Goeman letterlijk uit de voorste gelederen vielen en zo moesten we vroegtijdig de wedstrijd verlaten met een DNF (Did Not Finish) achter onze naam.

America Tour

Hoewel die dag een ware afvalrace vol pech en tegenslag was, werd het een historische dag voor ons team: vanwege onze allereerste internationale wedstrijd in de kleding van de Kings. We maakten ons debuut op 17 mei op 1.2 UCI-niveau, het hoogste niveau voor clubteams, en dat in de America Tour. Wesley werd zeer knap 10^de, in de sprint met een uitgedund groepje waarbij ook Jonas De Schampheleire bergop knap standhield en als 16^de wist te finishen. Van een geslaagd officieel internationaal debuut gesproken. De wedstrijd werd gedomineerd door de sterke Colombiaanse ploegen van ‘NU Holding’ en ‘Medellin-EPM cycling team’. Onze clubrenners werden initieel wat argwanend bekeken (Instagrammers die zichzelf ‘Kings’ heten, weet u wel), maar we bewezen met verve dat we op alle fronten strijd kunnen leveren. Die prestatie opende de deur voor toekomstige invitaties en bewees dat we klaar zijn om ons op het hoogste niveau te meten. U kan de wedstrijd herbekijken via de livestream op YouTube of onze content hierover bekijken (meer op onze Instagrampagina).

De renners kregen zo ook de kans om van het wielrennen in een wereldstad als New York te proeven. De vele verkeerlichten en assertieve manier van zich in het verkeer wagen konden de pret niet bederven. Onze jongens zagen ongelooflijk veel sportievelingen en werden zelfs aangesproken door de enthousiaste Amerikanen. Die boden zich spontaan aan om mee te helpen (het verkeer regelen of supporteren) met onze core business: segmenten veroveren. We kondigden aan dat we het drukste segment van de wereld (?) of toch één van de meest iconische segmenten wilden veroveren. Met een ferme inspanning namen we de KOM in Central Park! We blijven KOM-aanvallen doen en konden dit jaar al enkele op ons conto schrijven: het circuit van Spa-Francorchamps met Viktor Six en zijn makkers, Ladeuze, Kortekeer, de Fiertelmeers enz… Houd onze sociale media in de gaten.

Franse Elite Nationale

Zoals aangegeven werden we uitgenodigd voor een weekend Normandië. Alle Kings kregen de mogelijkheid om het Franse wielrennen te ontdekken. Via Thierry Louvel, vader van profwielrenner Matis die ons ook volgt, werden we warm ontvangen op een prachtige hoeve die de organisatie geregeld had om ons kosteloos te herbergen. We reden een opwarmingswedstrijd op zondag, die ingekort werd door smeltend asfalt op de zeer warme Pinksterdag, om dan op Pinkstermaandag deel te nemen aan de klassieker GP des Boucles Lunneraysiennes. Het was zonder overdrijven een prachtig parcours met allures van een grote wedstrijd: er waren live beelden op groot scherm gefilmd vanop de motor, de omloop was selectief en er waren in de finale twee gravelstroken die de koers extra cachet gaven.

Alleen ik ging op het aanbod in. Met vijf renners vormden we een gelegenheidsteam en met vijf soigneurs kwamen we, broodnodig met het warme weer, niets te kort. We ontvingen een onkostenvergoeding, wat me ertoe verplicht mijn dankbaarheid nogmaals in de verf te zetten. Ik kan alle Belgische teams de GP des Boucles Lunneraysiennes aanraden: een hoog niveau en een prima organisatie op amper 3 uur autorijden. Aan de vele collega-wielrenners die deze nieuwsbrief lezen: maak uw team warm om hier volgend jaar ook te starten. Plaats deze organisatie in Vlaanderen en iedereen staat elkaar te verdringen. Daarnaast is het sportief ook een heuse klus met de thuisploeg VC Rouen die onaantastbaar was met een dubbele overwinning en een volledig podium op maandag. Een reden te meer om de uitdaging aan te gaan en in het spreekwoordelijke hol van de leeuw te gaan koersen. Wij eindigden tweemaal op een verdienstelijke negende plaats, in koersen die gekenmerkt werden door een hoog “poefgehalte” en een tactische aanpak.

Europe Tour

Begin juni streden we terug op het allerhoogste niveau in de Visegrad 4 Competitie (UCI 1.2), onderdeel van de Europe Tour. De Visegrád-landen (Tsjechië, Polen, Hongarije en Slovakije) willen hun samenwerking promoten en die wielercompetitie haalt sportief de banden aan. Naast de profteams waren er verschillende clubteams uitgenodigd, waardoor ook wij onze kans kregen tegen teams als ‘MBH-Bank CSB’, ‘Kasper Crypto4me’ en ‘ATT Investment’. Wat een ervaring om ons te meten met de grote jongens!

Op het zeer selectieve parcours van de GP Tsjechië eindigde Rutger zeer sterk als derde tegen de volle profs. Hij ontsnapte met vijf medevluchters en overleefde de laatste lastige helling. Edoardo Cipollini (jawel, de neef van), die dag medevluchter en vierde, sprak vol respect over onze “strong guy”. De dag erna, in de GP Polen, lieten we ons echter verrassen in de waaiers en koersten we met de hele ploeg achter de feiten aan. Rutger en Wesley konden zich nog naar een bescheiden resultaat knokken, maar de ontgoocheling was groot. Op 11 & 12 juli krijgen we twee nieuwe kansen, in Hongarije en Slovakije, in de twee resterende manches.

Nu, een kleine week later, overheersen er echter trots en opluchting. Het was namelijk een heel avontuur om ter plaatse te geraken. We hadden pech onderweg met de ploegcamionette nabij Neurenberg, maar gelukkig raakten de fietsen nog net op tijd op onze bestemming. De aandrijfriem had het begeven en via een huurcamionette konden we het koersweekend toch aanvatten. Ploegmaat Maxim vond na thuiskomst voor het afleveren van al het materiaal de moed om onze reeds herstelde ploegcamionette op te halen. Hij sliep zelfs even in de laadruimte. Chapeau voor alle inzet, zowel op als naast de fiets!

En o ja, op ieder startpodium, van New York over Frankrijk tot Tsjechië, werden we aangekondigd als de ploeg van de KOM’s. Op de startpodia vroegen ze ons zelfs of we ook even de snelste tijd op de klimmetjes van het parcours gingen neerzetten. We waren, zoals beschreven, serieus bezig met de wedstrijd zelf. Al wist Siebe in Polen toch twee KOM’s te veroveren. Proficiat!

In de volgende nieuwsbrief volgt een update over de zakelijke kant in een ‘stand van zaken’: hoe staan we ervoor om onze extrasportieve doelen te behalen?

Nu u terug volledig op de hoogte bent, hopen we er samen met u een mooie zomer en tweede seizoenshelft van te maken.

Sooi